Sommige mensen uit mijn omgeving worden er gek van en begrijpen niet altijd hoe het komt dat ik de ene dag super gelukkig kan zijn en de dag nadien 'in zak en as' zit. Ik kan het hen niet eens kwalijk nemen dat ze het niet snappen. Het is ook vreemd, die 'tijdelijke kortsluiting' in mijn hersenen die dergelijke emoties veroorzaakt. Vaak heb ik pas door hoe ik reageer, door de gelaatsuitdrukking die ik zie bij andere mensen en dan denk ik : 'oké....Misschien was die reactie nét iets te heftig!' Maar je kan de tijd niet meer terugdraaien, dus moet ik proberen om er alsnog het beste van te maken en eventuele scherven opnieuw proberen lijmen. Meestal kom ik dan thuis en kan ik mezelf wel de kop inslaan, omdat ik het opnieuw verknald heb en mogelijks zelfs iemand gekwetst heb. Ik stel mij dan telkens weer de vraag : Wanneer zal ik nu eindelijk eens leren om te zwijgen en de dingen gewoon eens op me laten afkomen, zonder daar meteen op te reageren ? Helaas lukt mij dit bijna nooit wanneer ik in mijn 'moodswing fase' zit en dan gooi ik er alles uit, zonder er goed over na te denken. Er is nog werk aan de winkel ! Ik blijf zoeken naar manieren om hier beter te leren mee omgaan.

Tijdens die zoektocht kwam ik terecht op de website 'Fit in je Hoofd, Goed in je Vel'. Zelfzorg is belangrijk, tot zoveel inzicht ben ik gelukkig wel al gekomen ! Ik besef ook dat niet alles wat misgaat in mijn leven aan mijn omgeving ligt, maar deels ook met mezelf te maken heeft. Dus blijft het belangrijk om zelf ook een aantal zaken aan te pakken en ondanks de 'dipjes' toch te blijven zoeken naar oplossingen. 'Fit in je Hoofd, Goed in je Vel' is een campagne van de Vlaamse overheid met als doel veerkracht en het vermogen tot zelfzorg te bevorderen bij alle inwoners van Vlaanderen. De rode draad doorheen de campagne zijn de '10 steps to happiness'. De 10 stappen zijn gebaseerd op de beschermende factoren voor geestelijke gezondheid. Dit wil zeggen dat als je er in slaagt om de 10 stappen in je leven in te bouwen, je een grotere kans hebt dat je je goed in je vel voelt. En laat dat nu net hetgene zijn dat ik wil, 'me goed in mijn vel voelen' ! De campagne gaat uit van 'zelfzorg', mensen worden in staat gesteld zélf aan hun veerkracht en goed gevoel te werken, op het moment dat zij daar zin in hebben. Ook dit werkt prima bij mij (niets moet, alles kan)

Deze 10 stappen kunnen je inspireren om te komen tot een gezonder en gelukkiger leven :

Stap 1 Vind jezelf oké :

Voel jij ook de behoefte om door iedereen gewaardeerd te worden?
Streef je ook de perfectie na en wil je ook alles steeds onder controle hebben?
Dat is onmogelijk. Je hoeft helemaal niet perfect te zijn ! Niemand is het. Je bent uniek en je verdient respect zoals je bent. Blijf voor ogen houden dat je meer dan de moeite waard bent. Zoals je nu bent, mag je er echt zijn.

Stap 2 Praat erover :

In je hoofd kan een mug een olifant baren.
Je gevoelens overweldigen je, ze dringen zich op, halen je uit je concentratie en verstoren je nachtrust.
Door er met iemand over te praten, krijgen de dingen een naam en heb je er vat op.
Je ziet beter wat er aan de hand is en wat je eventueel kunt doen.
Je gesprekspartner kan je hierbij helpen.
Dat je erover durft te praten, ziet hij eerder als een teken van sterkte dan van zwakte.

Stap 3 Beweeg :

Pieker jij je soms ook suf?
Gaat al je energie naar dat stomme gepieker?
Wel, je kunt er iets tegen doen!
Kies een bewegingsactiviteit die je leuk vindt en makkelijk kan doen: fietsen, wandelen, joggen, sporten, …Je gaat vanzelf minder piekeren, je verhoogt je energiepeil én je doorzettingsvermogen.
Bovendien krijg je er een heerlijk ontspannen gevoel van.
Gezonde vermoeidheid verbetert ook je slaap.
Bewegen kan simpel zijn: met de fiets naar de bakker, te voet naar het station, de trap nemen in plaats van de lift, een wandeling om even alles te vergeten.

Stap 4 Probeer iets nieuws :
Misschien droom je ervan om Spaans te leren?
Of wil je de tango leren dansen?
Je hoeft geen kunstenaar te zijn om iets nieuws te creëren.
Iedereen kan iets maken of onder de knie krijgen. Je huis opnieuw inrichten, bloemschikken, een taart bakken, een leuke e-mail versturen, iemand aan het lachen maken,…
Doe iets of maak iets. Gebruik je fantasie.
Het geeft je het gevoel dat je uniek bent en dat je leeft.

Stap 5 Reken op vrienden :
Zolang je het zelf niet zegt, kunnen je vrienden ook niet weten hoe jij je voelt en hoeveel behoefte je hebt aan contact. Heb je het moeilijk, dan kost het meer energie om naar hen toe te stappen, maar je moet het absoluut doen.
Er is niets dat meer kracht geeft dan je door je vrienden aanvaard en begrepen te voelen.
Sociale contacten houden je in leven.

Stap 6 Durf nee zeggen :
Op lange termijn loont een nee.
Nee tegen dat glas teveel, nee tegen iemand die iets vraagt waar je geen zin in hebt.
Pas als je nee durft te zeggen, ervaar je jezelf als iemand met eigen gevoelens en een eigen wil.
Pas als je nee durft te zeggen, krijg je respect.
Als nee kan, wordt ja een woord waar je echt plezier aan beleeft. Dan doe je weer dingen in volle vrijheid en geniet je ervan.

Stap 7 Ga ervoor :
Durf je te engageren.
Wie opgaat in een activiteit, vergeet even zijn beslommeringen en krijgt het gevoel dat hij echt leeft.
Er bestaan 1001 manieren om je te engageren: een film bekijken, vrienden opzoeken, een recept uitproberen, je dochter helpen bij haar huistaak, voetballen, vrijen, poetsen, toneelspelen, actief zijn in een vereniging.
De groep zorgt ervoor dat je kan opgaan in een activiteit.
De activiteit helpt je om bij de groep te horen.

Stap 8 Durf hulp vragen :
Je kunt niet alles zelf.
Hulp vragen getuigt van bescheidenheid en zelfkennis. Het is helemaal geen teken van hulpeloosheid, maar het bewijst dat je jezelf kunt redden. Hulp vragen is dus helemaal oké. Je zult ervaren hoeveel deugd het doet dat iemand anders met je meedenkt.
Ga bij jezelf na waarvoor je precies hulp nodig hebt en wie je daarvoor het best kunt aanspreken.

Stap 9 Gun jezelf rust :
Slorpen je werk, je kinderen, je ouders,… haast al je tijd op?
Zo krijg je stress. Je wordt er prikkelbaar en slechtgehumeurd van.
Maak regelmatig een moment vrij voor jezelf en las activiteiten in die je helpen om tot rust te komen.
Zo vermijd je dat de spanning zich ophoopt.

Stap 10 Je hoofd boven water :
Zit je in een periode dat alles tegenvalt?
Dan kun je soms niks meer doen dan het hoofd boven water proberen te houden:
gewoon van dag tot dag leven en niet te hard zijn voor jezelf.
Als je verdrietig bent, huil dan eens uit, trek je even terug, bestel een kopje thee op een terrasje, ga de stad in, wat frisse lucht snuiven of laat je koesteren. Misschien merkte je het al eens: ooit komen er betere tijden.

Benieuwd naar meer ? Neem dan zeker eens een kijkje op de website 'Fit in je hoofd, Goed in je Vel'

Ik ben er alvast aan begonnen...

'Laat je niet kennen' en 'nooit het achterste van je tong laten zien'. Onze taal voorziet rijkelijk in zegswijzen om uit te drukken dat we vooral nooit moeten laten zien wat we werkelijk denken, vinden of voelen. Dat is niet voor niets. Sterk zijn en je kranig houden, kweekt immers respect in onze cultuur.
Onzeker, boos of verdrietig ? Hou je hoofd recht, even flink zijn en niet opgeven...Op het werk, sportclubs, op televisie en tijdschriften, vrijwel overal pikken we dezelfde boodschap op. Zelf 'de loser' zijn is iets dat we zoveel mogelijk willen voorkomen. Wat veel mensen echter niet beseffen, is hoezeer we hierdoor ons eigen geluk in de weg staan. Want om verbinding te maken met anderen, zul je jouw ware gezicht moeten laten zien. Verbondenheid is wat ons leven zin en richting geeft. Maar hoe eenvoudig is het in de praktijk om onze kwetsbare kant te laten zien ? Van kindsbeen af is ons aangeleerd om vooral weerbaar te zijn en je niet te laten doen.
Kwetsbaarheid is een begrip dat niet meteen positieve associaties oproept. Vraag mensen wanneer zij zich kwetsbaar voelen en het zal vrijwel altijd over een negatieve ervaring gaan.(vb. toen ik mijn ontslag kreeg, als ik anderen om hulp moet vragen....). Kwetsbaarheid beleven we vaak als een gevoel dat met angst, verdriet of  teleurstelling te maken heeft. Geen wonder dat we er liever met een grote boog omheen lopen. 

Het is grappig hoe we denken over kwetsbaarheid. Als ik gevraagd word voor een getuigenis, om openlijk te vertellen over mijn problemen, mijn onzekerheden en mijn strubbelingen, dan ben ik ontzettend kwetsbaar.
Door mezelf zo bloot te geven verwijder ik alle emotionele bescherming en ben ik kwetsbaar voor de oordelen en reacties van het publiek. Jezelf bloot geven, kwetsbaar zijn en leven zonder emotionele bescherming, dat klinkt als zwakheid. Maar er gebeurt iets interessants wanneer iemand zichzelf op zo’n manier echt kwetsbaar opstelt. Iedereen in het publiek zal de persoon die vooraan staat niet zien als zwak, maar als sterk en moedig. Het zal zorgen voor een gevoel van opluchting en verbinding.

En dat is gek. Kwetsbaarheid kan ons dichter bij elkaar brengen. Het kan ons helpen liefdevoller, vrijer en gelukkiger te zijn. En het is ironisch – we zien graag de kwetsbaarheid in een ander, en tegelijkertijd stellen we onszelf liever niet kwetsbaar op. Maar waarom niet ? Simpel : omdat we onszelf niet goed genoeg voelen. We hebben het idee dat mensen niet meer van ons zullen houden als ze daadwerkelijk zouden weten hoe we in elkaar zitten. We hebben het idee dat we in essentie niet goed genoeg zijn om lief te hebben. En die overtuiging – het gevoel niet goed genoeg te zijn – is dodelijk. Voor ons zelfbeeld, voor onze relaties, voor ons geluk, voor ons zelfvertrouwen . Het zet ons op een spoor van disconnectie. En disconnectie doet pijn. Denk maar eens aan die momenten dat plotseling het internet wegvalt en het Youtube filmpje waarnaar je keek plots bevriest. Welk gevoel roept dit dan bij je op ?

We schamen onszelf heel vaak. Ik schaam me voor mijn ‘tekortkomingen’, voor het feit dat ik niet zo perfect ben als ik zou willen zijn. Dat ik niet de supermens status heb bereikt die sommige lezers graag bij me zouden willen zien. Dat ik mensen soms teleurstel en er niet in slaag te voldoen aan datgene wat ze van mij verlangen. Dat ik het gevoel heb dat ik niet goed genoeg ben.
Jij schaamt je voor jouw ‘tekortkomingen’. Misschien voor je lichaam, voor je fouten uit het verleden. Voor het gevoel dat je geen goede moeder of vader bent. Of niet perfect genoeg bent.
Het maakt niet uit waarvoor we ons schamen, allemaal hebben we ergens dat gevoel dat we niet goed genoeg zijn. Dat we het niet waard zijn om lief te hebben. Dat we iets moeten doen om die goedkeuring te ontvangen, om de schaamte te omzeilen. En dat is de plek waar kwetsbaarheid ons samenbrengt. Je schaamte blootleggen bij de mensen in je leven. Die duistere gevoelens van ‘niet genoeg’ bestralen met fel daglicht, zodat ze verdwijnen.
Zulke kwetsbaarheid vraagt moed en kracht. Dat heeft niets te maken met zwakte. Zwakte is blijven hangen in je schaamte. Geloven in en handelen naar het idee dat je niet waardevol bent. Dat je het niet waard bent om lief te hebben. Want dat ben je wel. Dat ben je altijd geweest. Dat wist je natuurlijk al. Maar het is tijd om het ook te voelen. Want weten en voelen zijn in dit soort situaties echt twee verschillende dingen.

En als het je lukt om je open te stellen. Om je schaamte op te lossen en kwetsbaar durft te zijn bij de mensen om je heen, dan zul je echt met mensen kunnen verbinden. Dan gaan je relaties naar een heel nieuw niveau. Dan verdwijnt de pijn. Dan blijf je enkel achter met de pijn die je ervaart als je YouTube video’s blijven hangen. Maar dat is een pijn waar je prima mee kunt leven. Gelukkig maar.

Ik heb me lange tijd sterk gehouden op het werk, thuis en bij vrienden. Een incident op het werk heeft me tot het inzicht gebracht dat ik lang genoeg 'sterk' ben geweest en het de hoogste tijd is om mijn 'kwetsbaarheid' te tonen. Ik ben niet perfect, ik maak fouten en mijn timing om dingen te zeggen tegen anderen is misschien niet altijd perfect. Maar ik heb er genoeg van om telkens weer te zeggen dat alles oké gaat, terwijl dit niet zo is. En nu ik de kracht heb gevonden om me 'open' te stellen en ik de moed heb gevonden om te vertellen hoe moeilijk ook ik het soms heb om te blijven geloven in mezelf en mijn mogelijkheid, ontdek ik welke mensen echt om mij geven en zich betrokken voelen. Het zijn vooral met deze mensen dat ik verder op pad wil gaan, die mij de kracht geven om in mezelf te blijven geloven en met wie ik mij verbonden voel.

Misschien moet je jezelf eerst tegenkomen, voordat je het kunt zijn...

(deel van de tekst overgenomen van blog : soChicken )

Na de wandeling hebben we onszelf getrakteerd op een frisse 'Westmalle'. Intussen was het reeds 16u en tijd om naar het hotel te gaan. Een leuk extraatje was een gezellig Parijs marktje dat plaatsvond net voor het hotel.
Dit zat niet echt in de planning van manlief, maar was wel een meevallertje.
Ik ben gek op kleine marktjes waar je gezellig kan rond kuieren en ik heb er zelfs nog een mooi boek op de kop kunnen tikken (ik blijf een zwak hebben voor boeken en kan er moeilijk zomaar voorbij wandelen). 's avonds nog wat nagenieten met een glaasje wijn op het terras en vervolgens moe, maar tevreden onder de wol.
Wakker geworden om 8u door een 'zingende Nederlander' naast de deur, die er duidelijk zin in had en niet echt in de gaten had dat er nog mensen in bed lagen. Uit bed gesprongen en na een verkwikkende regendouche, werd ik verwend met een lekker champagne-ontbijtje. Terwijl ik in een toast met marmelade bijt, vraagt manlief : 'hoeveel geef je voor sfeer en gezelligheid ?'. Hij krijgt van mij een dikke '10' - ik ben nog steeds aan het genieten en helemaal 'relax'...
Na het ontbijt verkennen we eventjes de stad. We kopen nog wat zonnecrème, want die zijn we (alweer) thuis vergeten (intussen staan hier al 5 halfvolle flesjes in de kast). Vervolgens begeven we ons naar het welness-centrum dat bij ons hotel hoort. Tot rust komen in een heel mooie accommodatie, met heerlijke sauna's, hamams, zwembaden en een ligweide met hangmatten (super cool!). Ik hoef helemaal niets te doen en kan vanuit mijn hangmat vragen om een drankje te brengen. Ik weet het, het klinkt een beetje hautain. Maar voor één keer geniet ik hier wel van en voel ik me heel eventjes zoals een grote ster die op haar wenken bediend wordt. Niets moet en alles kan, zaaaaalig !
Helaas komt aan alle mooie liedjes een eind...Het superster-gevoel maakt plaats voor de realiteit. We rijden terug naar huis en begeven ons terug in het gewone dagdagelijkse leven. 's Avonds nog even nagenieten met een glaasje wijn op ons terras en vervolgens op tijd gaan slapen. Heerlijk geslapen met de vergeet-mij-nietjes van de dochters op mijn nachtkastje. Beide dochters brengen de nacht door bij hun vriendje, maar willen op die manier laten weten dat ze aan mij denken. Geluk zit in kleine dingen...